Byromia

Z WanderPedia

Byromia została utworzona w roku 416 o.c.o.p. w wyniku podziału Landarii na 4 królestwa. Stolica Byromii to miasto, o tej samej nazwie - Byromia.

Przez cały okres swego trwania graniczyła od południowego-wschodu z Kathanorn, granica wschodnia to Lasy Arajskie i Elfy z Kiathle na północnym wschodzie. Północne granice Byromii to Wody Mertyckie i wolne miasto Rydia na wyspie. Granica zachodnia to Księstwo Tandry, a południowa to Azalia.

W Byromii panował system kastowy - o pozycji, jaką człowiek zajmował decydowały jego pochodzenie, kwalifikacje i rodzaj wykonywanej pracy.

Od samego początku Byromia prowadziła bardzo ożywiony handel ze swoimi sąsiadami. Mimo, że w granicach królestwa nie było żadnych istotnych surowców naturalnych to mieszkańcy, dzięki skutecznej polityce pro handlowo-rzemieślniczej bardzo szybko wsławili się w produkcji broni i pancerzy - zalewając ówczesny rynek swoimi całkiem przyzwoitymi produktami. Koń byromski to również osiągnięcie byromczyków - liczne stadniny koni i handel przyczyniły się do rozprzestrzenienia tego uniwersalnego konia na wszystkie okoliczne królestwa.

Dzięki przedsiębiorczości swoich rzemieślników i handlarzy Byromia szybko stała się potęgą finansową, a mieszkańcy wzbogacili się na tyle, aby pławiąc się w dobrobycie zapomnieć o zewnętrznych zagrożeniach oraz swych bogach.

W 416 r.o.c.o.p. podział Landarii na 4 królestwa: Byromię, Kathanorn, Azalię oraz Tandrę.

W 473 r.o.c.o.p. po ponad pół wieku spokoju i prosperity, z ponownie otwartego portalu na wyspie Rydia wylazły hordy demonów i wynaturzeńców. Zakon Wizytów nie poradził sobie z powierzoną misją utrzymania portalu i został zniszczony przez wrogie siły. Mieszkańcy i obrońcy Rydii zostali zmasakrowani, a wyspa na zawsze pogrążona została w ciemności. Chociaż Rydia nie była częścią Byromii, to stanowiła barierę przed zagrożeniem z portalu. Od tego momentu Byromia musiała sama bronić swojego wybrzeża.

W 483 r.o.c.o.p. liczne starcia na wybrzeżach Byromii. Z nie chronionego portalu w Rydii coraz częściej napływały demoniczne oddziały i nękały królestwo Byromii. Początkowo Byromia była nie przygotowana do stawienia czoła zagrożeniu i źle radziła sobie z ochroną swoich miast na północy. Jednak zasobny skarbiec i doskonale prosperująca gospodarka szybko umożliwiły zatrudnienie najemników oraz wystawienie dobrze wyposażonej i wyszkolonej armii.

W 542 r.o.c.o.p. potężna klęska żywiołowa. Wylała płynąca przez całą krainę rzeka Flewia. Wylew był tak potężny, że zalał niemal całe królestwo Byromii. Ludność została zdziesiątkowana przez żywioł oraz następujące po tym ogniska licznych epidemii. Bogata i znakomicie prosperująca Byromia zamieniła się w zamulone bagno. To był cios, po którym Byromia nigdy się nie podniosła.

W 571 r.o.c.o.p. zmasowany atak wynaturzeńców z Rydii. Po niemal 30 latach od powodzi, Byromia to tylko kilka miast rozpaczliwie walczących o przetrwanie. Licha aramia, którą były w stanie na prędce wystawić miasta, nijak nie mogła poradzić sobie z wrogiem. W efekcie starcie pod Walterią to sromotna klęska Byromii i data jej upadku. Od tej pory każde z ocalałych miast Byromii walczyło o przetrwanie na własną rękę.

Po kilku wiekach od tych wydarzeń z Byromii pozostało tylko 5 miast: Byromia, Dopia, Goraje, Wrzeciony oraz Walteria. Mimo krótkiego żywota państwa, byromczycy pozostawili po sobie trwały ślad - techniki wytwarzania ekwipunku (wciąż kultywowane w pozostałych miastach), konie - które są obecne w każdej stadninie państw ościennych oraz wzór prawdziwego rzemieślnika - mistrza w swoim fachu z żyłką do interesów.

Zagadką jest to, jak to możliwe, że Byromia wciąż jest terenem bagiennym - przecież wylanie Flewii było okresowe, woda powinna już dawno odpłynąć... a nie tkwić tam po dziś dzień. Może faktycznie było to tak jak powiadali ludzie we wioskach, że to była pomsta od bogów za ignorancję i zarozumiałość wielbiących pieniądz byromczyków.