Goblin

Z WanderPedia

Goblin. Rasa pierwotna dla naszego kontynentu, wyparta przez rasy rozumne w erze wyjścia z portali.

Wygląd: Nigdy nie większe niż 3 łokcie (cecha diagnostyczna odróżniająca od spokrewnionych gatunków). Zwykle brak różnic między osobnikami obu płci. Skóra podobna jak u ludzi, jednak bardziej szorstka, i pokryta pigmentem (zwykło się mówić o zielonych goblinach, jednak już za czasów krucjat dowiedziono, że gobliny mogą mieć naprawdę szeroką gamę barw, od brunatno-szarych, po żółć czy pomarańcz) który u goblinów zamieszkujących okolice Kathanorn jest zazwyczaj zielony. Postawa dwunożna, chociaż w ciasnych pomieszczeniach zaobserwować można sprawne poruszanie się na czworaka. Kończyny górne proporcjonalnie dłuższe, od rąk Ludzi czy Krasnoludów. Występuje 5 palców zakończonych pazurami, chociaż bardzo często osobniki tracą je, w walkach grupowych. Uszy lekko szpiczaste. Często brak jakiegokolwiek owłosienia, chociaż zdarza się ono u niektórych osobników. Czoło zdecydowanie cofnięte ku tyłowi, szczęka zaś posunięta do przodu. Zęby to w większości kły.

Zachowanie - Gobliny wykształciły swego rodzaju cywilizację, jednak jak bardzo jest ona zaawansowana, zależy od położenia w jakim się one znalazly. Pod tym względem można wyróżnić:

Gobliny koczownicze - gobliny trudniące się łowiectwem i zbieractwem, używające zwykle najprymitywniejszych broni, czasami zrabowanych lub skradzionych. Wykazują zwierzęce instynkty i zachowania stadne. Największy goblin przewodzi stadu, które podróżując, rozmnaża się. Znalezienie odpowiedniego miejsca rozwoju może spowodować u tych przejście na wyższy poziom cywilizacyjny.

Gobliny osiadłe - gobliny które budują krótko lub długotrwale osady, tutaj też przewodzi wódź zwany "Kacykiem". Te gobliny często czczą jakieś bóstwo (czasami całkiem nowe, czasami przywleczone z przybyszami) któremu stawiają pomniki i składają ofiary. Wywiązują się tutaj podziały, które w zależności od umiejętności bojowych stawiają goblina w funkcji budowniczego, wojownika, lub wioskowego głupka i popychadła. Trudno powiedzieć żeby takiego typu wioska "dobrze prosperowała" ale w sprzyjających warunkach (brak zainteresowania władz ginącymi po lasach ludźmi i dobrami) może stać się sporym i dość poważnym zagrożeniem dla okolicy.

Gobliny zniewolone - kontakty goblinów z większymi przedstawicielami rodziny (zazwyczaj orkami) kończą się dla tych pierwszych niezbyt dobrze. W tak złożonych bandach gobliny służą zwykle za zwiadowców, tropicieli i mięso armatnie. W ciężkich chwilach okazują się także całkiem znośnym pożywieniem czy amunicją do katapult.

Gobliny sprzymierzone - goblińskie wioski które nienaruszone rozwijały się przez wiele lat, zwą się teraz Zabłocie i są uważane za pełnoprawne goblińskie królestwo (no, przynajmniej przez odsetek społeczeństwa który nie znając goblinów uważa, że mogą one stworzyć państwo). Pozostaje jednak faktem, że bandy stamtąd przybywające są bardziej zdyscyplinowane i poważane nawet przez orków. Zabłocie znane jest też z umiejętności produkcji machin oblężniczych oraz zaawansowanych magicznych rytuałów.

Liczebność i występowanie - jako że potrafią chodzić, skradać się i wytrzymać relatywnie złe warunki, gobliny można dziś spotkać na całym kontynencie, niezależnie czy mowa o zaśnieżonych górskich szczytach, Flamandzkich pustyniach, bujnych Arajskich lasach czy żyznych przystarwiańskich stepach. Co do liczby zaś, jak powiedział raz pewien kartograf - badacz "Gdyby gobliny nie były cały czas w stanie wojny, nie zabijały młodych, nie były tępione, masakrowane i wykorzystywane, to po kilku latach, nie ostała by się morga ziemi, od goblina wolna". Że jednak jest jak jest, gobliny mimo niezwykle wysokiej rozrodczości, mają równie wysoką śmiertelność.

Udział w historii kontynentu: Wymaga dokończenia!