Las Szaleństwa

Z WanderPedia

Las Szaleństwa rośnie w Kathanorn pomiędzy Taspole a Górami Sylskimi. Jego południową granicę wyznacza rzeka Lika, zachodnią rzeka Wizna a północną gościniec pomiędzy Taspolem a Kowd.

Ten las w dawnych czasach, tak jak i Dębowa Knieja, był częścią Lasów Arajskich, które rosły aż do samych Gór Sylskich i Wzgórz Egredu. Uczeni twierdzą, że Rubieże Grenimu i Pustynia Grenimska rozszerzyły się gwałtownie na zachód niszcząc wielkie połacie lasów. Spory udział w ich niszczeniu mieli również mieszkańcy Kathanorn, którzy karczowali lasy dla ziemi i dla swoich zabudowań. W efekcie Las Szaleństwa pozostał odrębnym rejonem daleko od Lasów Arajskich.

Istnieją legendy, według których w lesie są świątynie zapomnianego boga, który mści się niszcząc rozum tym, którzy zboczą z biegnącej przez las drogi z Taspole do Wadry. Ci co mieli szczęście wrócić z wyprawy w głąb lasu, opowiadają zatrważające historie o szaleństwie jakie ich tam spotkało - szwendający się bez celu przerażeni ludzie, rozwścieczone dzikie zwierzęta, wrzaski i chichoty znikąd oraz śmierć. Sam las jest zwykle gęsty i niedostępny, ale zdarzają się rejony z suchymi drzewami na wyschniętej ziemi, obszary z drzewami o powykręcanych konarach i pniach - zupełnie jakby wyjących w bezsilnej agonii...