Pustynia Grenimska

Z WanderPedia

Pustynia Grenimska
Pustynia Grenimska

Na obszarze rozciągającym się na południu od Lasów Arajskich i na wschód od Rubieży Grenimu znajduje się piaszczysta Pustynia Grenimska. Na południe od pustyni są Piargi Tadera, a na wschód Skały Luta. Przez wschodnie krańce biegnie droga łącząca dwa miasta Cestarstwa Orinu: Ozd i Dorcz. W południowo-wschodniej części znajduje się Oaza Ralmowa powstała z niewielkiego strumienia Jaka.

Nikt z uczonych nie potrafi wyjaśnić jak to możliwe, że w środku lasu i na żyznych terenach nagle powstała pustynia. Fakt jej utworzenia ludzie wiążą z otwarciem portali na początku bieżącej ery - być może jest to tylko zbieżność dat, a być może nie. Niewielkie grząskie piaski ówcześnie zlokalizowane w lesie, nagle wyschły. Wszystko co do nich przylegało zamieniało się w piasek. Las zaczął znikać, żyzne tereny uprawne z okolicznych wiosek wyjaławiać, rzeki wysychać, a plama piasku na mapie powiększała się coraz bardziej i bardziej. W efekcie po 13 wiekach pustynia osiągnęła obecne rozmiary. Prawdopodobnie nadal się powiększa - choć tempo znacznie osłabło. Jedynym miejscem z odrobiną zieleni jest tryskające źródło rzeki Jaka oraz wspominana wcześniej oaza.

Pustynia zachowała ukształtowanie terenu takie jakie niegdyś było - miejscami równinne, z obszarami wyżynnymi - pełnymi wzniesień, dolin i parowów. Podróże są trudne i często kończą się tragicznie dla śmiałków zapuszczających się w głąb tego terenu. Głównie na obrzeżach pustyni gdzie jeszcze coś czasem rośnie lub w okolicach rzeki Jaka można spotkać na wielkich rozmiarów Gekony, sporadycznie mantikory i węże pustynne. Czasami po pustyni błąkają się przybyłe z portalu na północnym-wschodzie wynaturzeńce i różne zmutowane stwory.

osobiste